با سلام

اختلاف ایران و آمریکا اختلافی اساسی است که امکان اتحاد این دو دولت یا همسویی و یا همکاری زیاد را از بین برده است .  حسب ظاهر دو دولت فقط می توانند اختلافات را کاهش دهند یا متوسل به راه حلهای کاهش بحران و تنش شوند . باید پذیرفت که به ظاهر تمام و یا حتی اکثر ظرفیت کاهش چالشها به کار گرفته نشده است و چه از جانب دولتها و چه در تلاش آزاد خصوصی قدمهای لازم برداشته نشده است اما نگاه ما علاوه بر این به گونه ای دیگر است . آنچه که ما بدان می اندیشیم این است که نقطه اشتراکات طرز تفکر آمریکایی و ایرانی محور قرار گیرد و آن را توسعه داد بدین نحو زود خواهیم فهمید حدود مشترک زیادی وجود دارد و اینکه تاکنون دعوا ذاتاُ دعوا می آورد . اصولاْ تفکر دینی و هویت ایرانی ما مغز دموکراسی و آزادی را می پذیرد و تفاوت در مبانی و حتی در عادات تفکر است . دیگر اینکه امکان اقناع طرفین توسط هم بسیار بالاست . این اقناع سازی هم به حوزه سیاستها و برنامه ها برمی گردد و هم به حوزه ایدئولوژیک . وضع به نحوی است که باید گفت ما تاکنون در طلسم و تابوی قطع روابط بوده ایم حتی پیچیده ترین مسائل مورد اختلاف به شرط عقلانیت و تفکر و داشتن منطق و دلیل و پرهیز از موضوعیت دادن به دعاوی و احساسی عمل کردن با اختلافات نه عقلانی برخورد کردن و تابوی گذشته است . ضمن این سخن که مردم ایران پشت اصل استقلال و اقتدار ملی کشور ایستاده و قدرت ما به حدی است که توان امتیازندادن به آمریکا را داریم .

دفتر آزاد حل اختلاف ایران و آمریکا دفتری غیردولتی است که ممکن است عندالاقتضاء با دولت و دیگر سازمانها تعاملاتی هم داشته باشد  لذا دست هر مستعد مشتاقی که دل در گرو شرافت و عزت ایران گذاشته و پیوسته آماده جهاد و ظهور و حضور و مقاومت است باید فشرد  . پرداختن تدریجی به این امر ما را در آینده کمک خواهد نمود . شبیه این در برخی ممالک دنیا وجود دارد و ما به سهم خود تلاش وافر می کنیم .... . م . ش .